دانلود آهنگ جدید سینا شعبانخانی بنام نزدیکای پاییز

سلام؛
از این جمع، سامان جلیلی (بخصوص آهنگ ایستادم) و مهدی احمدوند (بازنده، هوای پاییز، یادگار، دلتنگی) خواننده‌های جوون و خوبی هستن؛ همین سینا شعبانخانی هم صدای مخملی و دلنشینی داره اما حقیقتا یک‌سری از دوستان بزرگوار و نظرات تخیلی‌شون رو -که بیشتر می‌خوره فانتزی باشه، تا دیدگاه و نظر-
نمی‌فهمم؛ حتی آهنگی از (به‌ظاهر) خوانندگانی چون حامد پهلان و امیر مقصودلو هم اگه منتشر شه، برام دیگه جای تعجبی نداره اگه انبوه و سیل تعاریف و تمجیدهای غلوشده‌ و مضحکی چون «فوق‌العاااااااااده!، عااااااالییییییی!، محشرررررررر!، بی‌نظیر!، ممنون استاااااااااااد! و امثالهم» زیر پست‌هاشون سرازیر شه.
نمی‌دونم؛ یا دوستان با معنای لغوی و حتی تحت‌اللفظی این کلمات و کاربرد اون‌ها ناآشنااَن، یا اصولا دایره فهم موسیقیایی‌شون تا این حد بسته‌ست و یا شاید هم تعاریف‌شون “ازاون‌جهتی‌”ست و صرفا جهت مسخره‌بازی!
باز جای شکرش باقیه که هنوز امثال ابراهیم حامدی و داریوش اقبالی و ستار و … رو در هنر موسقی این مملکت داریم تا وقتی به یکی مثل علی عبدالمالکی می‌گن وسعتِ صدا(؟!) و چه‌می‌دونم به فلانی می‌گن سلطان فلان و شاهنشه بهمان، ارجاع‌شون بدیم به ایشان تا دستکم یه متر و معیاری رو با ذکر مثال بهشون تفهیم کنیم و از نشر همچین اباطیلی منع‌شون کنیم.
بیشتر جای شکرش باقیه که شادمهر عقیلی دوست‌داشتنی یکی‌، دو سالی هست که از اون دوره کم‌کاری مفرط خارج شده و هرازگاهی آهنگی مثل قلب من و سرنوشت رو منتشر می‌کنه تا در درجه اول، در این برهوت و قحطی مطلق موزیک پاپ ناب، سیراب شیم از حس دلنشین گوش‌سپردن به موسیقی و در درجه بعد، جایگاه هر کس در این حوزه و صنعتِ هنری مشخص شه.
یاهو.