دانلود آهنگ محسن چاوشی نام بی قرار

بابا ول کنین این حرفارو اون الان داره عشق و حالشو میکنه شما سرش دعوا میکنین …خوب یا بد خدا ببخشش واسه پدر مادرش

والا

صدای چاوشی خود خود بهشته…..
خدا میدونه چند بار بخاطر طرفداری ازش با بزرگترام بحثو دعوا کردم…….
همیشه پشتتیم اقای خاص…همیشه ی خدا….

بابا تروخدا این چه وضعشه خب هر کسی سلیقه ای داره و به جیزی علاقه داره خوبه که خدایی که شمارو آفریده گفته هرکسی سیرت خاص خودشو داره و هیچ انسانی حتی دوقلوها هم مثل هم نیستند خو دوستان گرامی و عزیز چرا دعوا میکنید بخدا عمرتونو هدر میدین هر کی از این آقای چاوشی که خیلی ارادتمندشم خوشش میاد با آهنگاش حال کنه و هر کسی خوشش نمیاد گوش نده وسلام شد تمامک، دیگه دعواتون چه معنی داره ، بخدا ببینید امریکایی ها و اروپایی ها به کجا رسیدن و ما کجاییم البته قصد جسارت ندارم ولی خوب اونا در برخی از موارد از ما خیلی جلوترن دلیلشم اینه که همدیگه رو تخریب نمیکنن و به نظر هم احترام میزارن، من میدونم هر چند که این متنم چیز بدی نداره ولی بعضیا در جواب این کامنت میگن شما چه میفهمی، شما برو پی کارت و چند حرف دیگه ولی من حرفم اینه نظر همه محترمه ما بجای اینکه دیگران رو قانع کنیم توهین میکنیم مثلا همینجا:صداش مثل موتوره…مثل صدای بابات :بچه برو منچ بازی کن و ….که در صفحه ی بنیامین واقعا شدید ترشو دیدم که دو تا آدم به ظاهر طرفدار بنیامین چطور به دو مخالف بنیامین توهین میکنن و اونا هم به اینا توهین میکنن ، جوری شد که بخدا دیگه از بنیامین زده شدم که چنین طرفدارایی داره ، اگه از کسی خوشتون میاد خب برید اهنگاشو دانلود کنید و گوش بدین اگه خوشتون نماد حتما خیلیای دیگه خوششون میاد و شما آهنگاشو گوص ندین اصلا مگه امکان داره با یه چیزی همه موافق باشن ، حضرت مولاهم فداعیان زیاد و هم دشمنان زیاد داشت کسی که معصوم بود و آقایون طرفدار شما انتظار دارید کسی رو که معصوم نیست همه بپسندندو دوست داشته باشن ، لطفا بچه بازیا رو تموم کنید و با هم مهربان باشید همه ایرانی هستیم هر چند که شاید همه مسلمون نباشیم ،
آقای چاوشی ارادتمندیم
مرحوم پاشایی روحت شاد

حررررررررف نداری عاشق صداااااااااتم

یکی اسم اهنگای فوق العادشو واسم بزاره میخوام طرفدارش بشم…………….مرسی

قدیما بیشتر ازش خوشم میومد

عالی محسن جان

صدایی از زیر آب مبهم و غیرقابل تشخیص شنیده می‌شود. انگار کسی در آب غوطه‌ور است و صدایی که به نجوایی گم می‌ماند، آهسته شنیده می‌شود. آرام آرام صدا از موقعیت بک گراند به رو می‌آید و مفهوم می‌شود. خواننده از خواب خودش می‌گوید و تعبیرش را می‌جوید. «حالا یه نفر این خواب منو تعبیر کنه/ تا ساعتای بی‌خوابی من تغییر کنه». فضایی که در همین لحظات با موسیقی و شعر و صدای خسته خواننده ساخته شده فراتر از یک موسیقی است و بیشتر به یک سکانس سینمایی می‌ماند که تنها با موسیقی، تصویرسازی موفقی را در تخیل ما ایجاد کرده است. ترکیب عناصری چون صدای غوطه‌ور بودن در آب، ریزش باران، هجوم سیل و خروش دریا و به تناسب واضح و محو شدن آنها در ایجاد تصویری از محیطی که خواننده از آن حرف می‌زند و حس خود را در لابه‌لای کلمات منتقل می‌کند، درک شرایط را آنقدر ملموس می‌کند که وقتی به پایان موسیقی می‌رسیم انگار از زیر فشاری که قرار داشته‌ایم رها شده‌ایم، اما حس آن فشردگی و بسط پس از آن، منجر به کششی شده که علاقه‌مندیم آن را همچون نوشیدنی تلخ و سوزانی دوباره سر بکشیم. 10 سال پیش بود که شروع به خواندن کرد؛ همان روزهایی که نسل دوم خوانندگان پاپ بعد از انقلاب ایران در حال شکل‌گیری بود. آن روزها عاشقانه‌هایی با صدای جوانانی بیست‌وچند ساله درکانال‌های زیرزمینی پخش شده و شنوندگان زیادی از نسل جوان را به خود جلب کرده بودند. محسن چاوشی نیز از همین دسته بود که اگرچه ابتدا کارهای شیش و هشت و گاهی هم عاشقانه می‌خواند و زیرزمینی صدایش پخش می‌شد اما راه خود را، هرچند به سختی، ولی متفاوت برگزید. چندین سال از گرفتن مجوز محروم بود، چراکه صدای او یادآور خواننده‌ای در دیگر سو بود. اما بالاخره موفق شد از حالت زیرزمینی خارج شود و این‌بار راه دیگری برگزید تا بی‌مانند باشد. چاوشی به سبب داشتن صدایی خاص ترجیح داد صدای نسل معترض و حیران خود باشد تا شیش و هشت‌خوان غرق شده در روزمرگی.
راه دشوار چاوشی تنها با تلاش او کم‌کم هموار شد. او خلوت را انتخاب کرد تا در آن خلاقیت خویش را از اعماق وجودش به یاری بگیرد و قطعاتی تولید کند که از عمق جانش نشات می‌گیرد. شعرهایی را برگزید که بهتر مفهوم و معنا آنچه در درونش شعله می‌کشید را نشان دهد و حالت بیانی کلماتش از خوانندگی فراتر رفت و به اجرای کلمات و واژه‌ها تبدیل شد. این‌گونه بود که محسن چاوشی در جایگاهی قرار گرفت که او را متفاوت از خوانندگان روزمره ساخت و حتی ژانر موسیقی او را نیز متفاوت با پاپ یا پاپ-راک امروزی کرد. ژانری که محسن چاوشی با خلاقیتش در خلوت ایجاد کرده همان حلقه وصلی است که نظر طرفداران دارای اندیشه و جدی موسیقی را نیز به خود جذب کرده است. حالا دیگر او یک خواننده عامه‌پسند نیست، بلکه بین شنوندگان جدی موسیقی نیز جایگاهی از آن خود دارد، چراکه او راهش را بسیار زود از جریان عامه‌پسند موسیقی جدا کرد و به علت دارا بودن صدایی خسته و زخمی و بیانی متفاوت توانست نوعی دیگر از موسیقی را به شنوندگان هدیه کند. خلوت‌گزیدگی و همچنین گریختن از شنا در جهت موافق آب برای اجرای صحنه‌ای دو دلیلی بوده است که فعلا چاوشی توانسته با آن خلاقیتش را قوام دهد؛ چراکه این‌گونه خود را اسیر خواسته‌های برنامه‌گذاران و روابط تجاری معمول آن نکرده است تا سلیقه عوام روی کارش تاثیر نگذارد و تمرکزش را در بالابردن کیفیت کارهایش از دست ندهد. کاش او از خلوت خلاقانه‌اش بیرون نیاید و همچنان با برنامه‌گذاران رابطه نداشته باشد. یا بهتر بگویم امیدوارم او همواره گام‌هایش را رو به جلو بردارد و برای موفقیتی که 10 سال زمان برده تا تثبیت شود راهکاری بیاید که همچنان ادامه پیدا کند و در اوج بودن او تنها به یک یا چند سال خلاصه نشود و این ستاره حنجره زخمی، سال‌های سال بتواند دردهای نسل ما را فریاد کند.

اینم شد خواننده آخه!!!

عااااااااااااااشقتونم اقای چاوشی.
ممنون از اهنگاتون همشون.
این کارتونم مث بقیه عاااااااااااااااااااااالی بود