دانلود آهنگ جدید مهدی احمدوند بنام نرو

سلام و عرض ادب؛
دوست ارجمند، می‌تونم از فن‌های احمدوند هستی و باشناخت نسبی که طی این چند سال -در پاپ‌موزیک- از شما پیدا کردم، می‌دونم و امید دارم که بشه منطقی حرف زد؛ بذار چند کلامی در مورد احمدوند با هم اختلاط کنیم؛
در مورد اشعار، اول از همه؛
نمی‌دونم منظورتون از “اشعار تو مایه های بوستان و گلستان سعدی” دقیقاً چی هست، گوشه و کنایه به محسن چاووشی؟! چراکه چاووشی به‌اثبات رسونده که می‌شه اشعاری به‌مراتب ثقیل‌تر از بوستان و گلستان سعدی، یعنی اشعار مولانا رو در قالب موسقی پاپ اجرا و ارائه کرده و به گواهی، شهادت و قضاوت اهل فن، موفق هم بوده. پس، شدنی هست. نه‌تنها “ممکن”، که می‌شه “موفق” هم بود.
در مورد آثار مهدی احمدوند اما؛
بیا آثار اخیرش رو بررسی کنیم، سال جاری (97)؛ امیدوارم ذهنم یاری کنه و اثری از قلم نیافته؛ دربه‌در، دروغه، روانی، دیوار و نرو. از اون‌جایی که موسیقی امری حسی و سلیقه‌ایه، نمی‌شه به‌صورت «مطلق» داوری کرد اما، به‌شخصه همین آهنگ اخیر، «نرو» و نسبی «دروغه» رو پسندیدم اما در مورد «دربه‌در»، «روانی» و «دیوار»… بگذریم. شما که بیشتر در جریان امورات مروطه به احمدوند هستی، گمون کنم از بازخورد هوادارها و حتی عوام موسیقی‌دوست و دیدگاه‌هاشون در مورد (مشخصاً) آهنگ‌های «خاطره» و «تمنا» (تِرَک‌های 3 و 5 آلبوم اخیر)، آگاه باشی. اگه ادعا نکنم که اکثریت نپسندیدن و شأن احمدوند رو بالاتر از همچین آهنگ‌های شیش‌وهشتی ضعیفی می‌دونستن، اما به‌جرأت مدعی هستم که تعداد منتقدان این دو اثر، از دوست‌داران‌اش بیشتر بود. به‌رغم این بازتاب؛ مرور بفرمائید آثار (تک‌آهنگ‌های) بعد از آلبوم آخر رو.
دوست عزیز؛ دوست‌دار و هواخواه واقعی اونی هست که تعصب کورکورانه رو به کناری بگذاره و ضعف‌ها رو نشون بده تا رفع و رجوع شن؛ وگرنه تا دلت بخواد هستن کسانی که به‌به و چه‌چه بگن و خاله‌خرسه‌وار دوستی کنن. البته شخص شما روی صحبت من نیستی، اشتباه نشه؛ اون‌هایی رو عرض می‌کنم که در پست «به‌زودی»! کامنت می‌ذارن که “فوق‌العاده”!!! “عالی، مثل همیشه”!!! و و و
دو نکته در پایان؛
1) خود من احمدوند رو با آهنگ «چشم‌هات» شناختم و از علاقه‌مندان به آهنگ‌هایی مثل «بازنده»، «یادگار»، «کم آوردم»، «دلتنگی»، «دیوونه» و به‌طور خاص، «هوای پائیز» هستم. مهدی تو عرصه‌ی موسیقی و خوانندگی فلز قوی و خوبی داره، اگه هم انتقادی می‌شه صرفاً به‌دلیل اینه که پتانسیل و توانایی ایشون رو خیلی بالاتر از آهنگ‌های فوق‌الذکر (تمنا، خاطره، روانی، دربه‌در و و و) می‌دونم.
2) در ابتدا صحبت از شعر و متن ترانه شد؛ حالا نیازی نیست چون فردی مثل چاووشی اشعار مولانا رو به اصوات موسیقی تبدیل کرده، سایرین هم به‌تأسی از ایشون، چنین کنن. خیر؛ اصلا و ابدا صحبت این نیست اما..،
یک پیشنهاد! یک بار دیگه اشعار روانی و دربه‌در و دیوار و.. (آهنگ‌های اخیر) رو صرفاً از روی متن ترانه بخونید. امیدوارم بعد از خوانش اشعار کماکان مدعی نباشید که مهدی احمدوند در افت به سر نمی‌بره!
نه برادر، نه بزرگوار، نه میلاد عزیز؛ { این اشعار ضعیف هست، قوی نه! }
درضمن، حقیقتاً انتظار نداشتم که استعمال دخانیات و به‌طور مشخص، “سیگار” رو در آهنگ‌هاش ترویج بده (آهنگ دیوار).
مخلص کلام؛ انتظار بیشتری از مهدی احمدوند می‌ره؛ امید که قدر استعداد و توانایی‌هاش رو بدونه و ما رو هم (با ساخت موزیک‌های زیبا و شنیدنی) از اون‌ها بهره‌مند کنه!
موفق باشید. یاهو.