دانلود آهنگ علیرضا آذر و امیر عباس گلاب به نام اتاق

به جاى زن مرد بذارىد من اينجوريش کردم واسه کسى بفرستمش

چشم باز کردم از تو بنويسم
لاى در باز و باد مى آمد
از مسيرى که رفته بودى
داشت موجى از انجماد مى آمد
مفت هم بوسه ام نمى ارزد
واى از اين عشق هاى دو زارى
هى فرار از تو سوى خود رفتن
آخ از اين مردهاى اجبارى
مثل ماهى معلق از قلاب
زير بار الاغ ها مردن
بر چليپاى تخت ها مصلوب
با خودت در اتاق ها مردن
زندگى از دروغ تا سوگند
خسته از زير و روى رو در رو
زير صورت هزارها صورت
خسته از چهره هاى تو در تو
بيگناه از شکنجه ها زخمى
پشت هم اتهام ها خوردن
هق هق از درد و الکن از گفتن
انتهاى کلام را خوردن
غرقه در موج هاى پيش آمد
گوشه ى گوشهاى دور از من
پشت سکان خدا نشست اما
باز هم نا خدا پرستيدن
دل به درياى هر چه بادا باد
قايقم را به بادها دادم
ناگزير از گريز از ماندن
توى شيب مسير افتادم
بادبان پاره, عرشه بى سکان
قايقم رفت و قبل ساحل مرد
پيکرش داشت وقت جان کندن
روى گلها تلو تلو مى خورد
دستم از هر چه هست کوتاه است
از جهان قايقى به گل دارم
بشنو اى شاه گوش ماهيها
دل اگر نيست, درد و دل دارم
با زبان
با نگاه
با رفتن
زخم جز زخم هاى کارى نيست
پاى اگر بود پاى رفتن بود
دست اگر هست دست يارى نيست
از کمرگاه چله ها رفتند
از پى تيرها نبايد گشت
چشم بردار ديوانه بس کن
از کمان رفته بر نخواهد گشت
آسمان هيچه سر بلندى بود
از صعودى که نيست افتادم
لا اقل با تو بال وا کردم
زندگى را اگر هدر دادم
استخوان وفا به دندانم
زوزه از سوز مثل سگ مردن
زندگى چوب لاى چرخم کرد
پشت پا پشت استخوان خوردن
لاشه ى بادکرده اى بودم
آمد از روبه رو ولى نشناختم
صورتى که دوستش ميداشت
چهره چرخاند و تف زمين انداخت
اين منم زن تا همين ديروز
زن پابند آرزوهايت
زن يک عمر کودکى کردن
لا به لاى تاب موهايت
خاطرت هست روزگارم را
جايگاه مقدسى بودم
وزن يک عشق روى دوشم بود
من براى خودم کسى بودم
من براى خودم کسى هستم
دور و بر برخورد عشق کم نيست
انکه دل از تو برد هرکس هست
بند انگشت کوچکم هم نيست
مى شد با وردهاى کولى ها
با دعا و قسم طلسمت کرد
مى شد آن سيب سرخ جادو را
از تو پنهان وبا تو قسمت کرد
مى شد از خود بگيرمت اما
زور بازو به دستهايم نيست
مى شد از رفتنت گذشت اما
جان در اندازه هاى پايم نيست
زندگى سرد بود اما عشق
ميتوانست کارگر باشد
مى توان قطب را جهنم کرد
پاى دل در ميان اگر باشد
خواب ديدم شعرو شاعر را
هر دو را در عذاب ميخواهى
از تعابير خوابها پيداست
خانه ام را خراب مى خواهى
خانه ام را خراب ميخواهى
دست در دست ديگرى برگرد
دست در دست ديگرى برگرد
خانه ام را خراب خواهى کرد
ديگر اى داغ دل چه مى خواهى
از چنين زن زير آوارى
رد شو از اين درخت افتاده
ميتوانى که دست بردارى
لحن ان بوسه هاى ناکرده است
بيت ها را جدا جدا کرده است
گفته بودى هميشه خواهى ماند
سنگ باريد شيشه خواهى ماند
گفته بودى ترک نخواهى خورد
دين و دل ار کسى نخواهى برد
گفته بودى داماد فردايى
با جهانم کنار مى آيى
گفته بودى دچار بايد بود
مرد اين روزگار بايد بود
گفته بودى ولى نشد انگار
دست از اين کودکانه ها بردار
گفته بودم نفاق مى افتد
اتفاق در اتاق مى افتد
گفته بودم شکست خواهم خورد
از تو هم ضرب شصت خواهم خورد
گفته بودم در اوج ويرانى
از من و خانه رو بگردانى
هرچه بود و نبود خواهد مرد
زن اين قصه زود خواهد مرد
ماجرا زخم و داستانها درد
نازنين پيچ قصه را برگرد
نازنين قصه ها خطر دارند
نقش ها نقشه ها زير سر دارند
نازنين راه و چاه را گفتم
آخر اشتباه را گفتم
گفتم اما عقب عقب رفتى
شب شنيدى و نيمه شب رفتى
ديدى آخر نفاق هم افتاد
اتفاق از اتاق هم افتاد
از اتاقى که باز تنها ماند
پر کشيدى و لاى در وا ماند
بادعاهاى پشت در پشتم
بايداين دردمختصرميشد
اين حرفها را به کوه ميگفتم
قلبش از موم نرم تر ميشد
بين اين ماه هاى هرجايى
ماه من در حماغ مى افتد
قصه در خانه پيش مى آيد
اتفاق ازاتاق مى افتد
در اتاقى که پيش ازاينها
در سرت فکر رفتن داشت
اتاقى که روى کاشى هايش
پشت پاهات آرزو مى کاشت
لاى ديوارها چروکيدم
در نمايى که تنگ تر ميشد
هر چه اين دوربين جلو ميرفت
مرگ من هم قشنگ تر ميشد
خارج از قسمتى که من باشم
در اتاقى که ضرب درمردم
نان از اين سفره دور خواهد شد
ده طرف داس و يک طرف گندم
نقش يک زن مرده در فالت
توى فنجان مانده بر ميزم
خط بکش دور زن ديگررا
قهوه ات را دوباره ميريزم
چشم بستى به تخت طاووسم
در اتاقى که شاه من بودم
مردتاوان اشتباهت باش
آخرين اشتباه من بودم
دردسرهاى ماتفاوت داشت
من سرم گرم پاى بستن بود
نقشه هاميکشيد چشمانت
چشم هاچشم دل شکستن بود
در نگاهت اتاق زندان است
اين طرف سفره هاى اجبارى
آنطرف تر بساط خود خورى
هر طرف حکم ديگر آزارى
قوطه ور در سياه شب بودم
صبح فرداى آنچه را ديدم
در خيالم نرفته بر ميگشت
هم تو را, هم مرا نبخشيدم
جاى پاهاى خيس از حمام
تا اتاقى که رفتنت را رفت
يک قدم مانده بود برگردى
يک قدم مانده تا تنت را رفت
رفته اى کوله پشتى ات هم نيست
رفتى اما اتاق پا برجاست
گيرم از ياد هر دومان هم رفت
خاطرات چراغ پابرجاست
شاهدان حرفهاى نهانند
آن چراغى که تا سحر مى سوخت
گوش خود را به حرف ما ميداد
چشم خود را به چشم ما ميدوخت
لاى در باز و سوز مى آمد
قلبم آتشفشانى از غم بود
عقده ها حس و حال طغيان داشت
کنج پاگرد يک تبر هم بود
زير پلکم تگرگ باران بود
در اتاقم هوا که ابرى شد
رو به آينه حرص ها خوردم
کينه ام سينه ى ستبرى شد
رو به برفى سپيد ميرفتم
رد پاهات رو به خون ميرفت
مثل گرگى که بوى آهو را
عطر موهايت تا جنون ميرفت
با نگاهى دقيق ميگشتم
هى به دنبال جاى پا بودم
ذهن هر چيز را دقيق خواندم
لاى جرز نشانه ها بودم
تا نگاهى به پشت سر کردم
پشت هر جاى پا درختى بود
اين درختها هويتم بودند
من
تبر
انتخاب سختى بود
ترسم از مرگ بيشتر ميشد
تا تبر روى دوش چرخاندم
هر درختى که ضربه اى مى خورد
زير آوار دردى ماندم
توى هر برگ هم تو, هم من بود
ساقه ها ساقه هاى ما بودند
آن تبر حکم قتل ما را داشت
اين درختان به جاى ما بودند.

من باید بگم که ایشون هنوز کتابی به چاپ نرسونده
اگر میخواید شعراشون رو بخونین به وبلاگش سر بزنید
alireza-azar.iran.sc

اه اه اه حالم از هرچی خوانندس به هم خورد با این صداوشعر

خوب ولی کامران مولایی صداش یه چی دیگس!!!!!!!!!!

وای من خیلی شعرای ایشون رو دوس دارم و خیلی دنبال کتابشونم اما پیدا نمی کنم لطفا کمک کنبد

از روزی که با دکلمه های علیرضا اذر اشنا شدم لحظه ای نبوده که ناراحت باشم و یا به دنبال ارامش باشم و دکلمه های این عزیز رو گوش ندم یا کتاب شعرشونو نخونم واقعا عالیه و دوست داشتنی

قشنگ بود
ممنون

عشق من چاوشی + امیر عباس گلاب+ صالح رضایی

سلام ..
اقای علیرضا اذر میدونستم که شعر قوی و خوبی میسرایید
بیت بیت شعرتون رو دوست داشتم محشر بود ..

خیلی خوبه که شعرتون رو با کلام همراه میکنید ..
من عاشق این نوع سبکم .. عالی بود ..نفس هاتون گرم